Vrijdag 24 Juli en Zaterdag 25 Juli

Hallo lieve allemaal:)

Gisteren hebben we met ons team een nogal intensieve dag gehad.

Het was de bedoeling dat we 's ochtends eerst op een boys school en daarna op een girls school een optreden zouden doen, dan de middag vrij en 's avonds een soort jeugdavond met de kerk hier, maar we hadden met het team besloten dat we nog een keer naar bottlebrush wilden omdat dat dan waarschijnlijk de laatste keer zou zijn.

We vertrokken 's ochtends redelijk vroeg naar de boys school (half acht), maar de buschauffeur was de weg kwijt dus we kwamen net iets te laat want we moesten om 8 uur beginnen. Het eerste optreden was voor de onderbouw en het was niet echt leuk vond ik zelf want er hing een hele aparte sfeer (het bleek dat er veel moslims in de zaal zaten) en het podium vloer was echt heel erg glad (het was heel erg naar want Samantha gleed heel erg hard uit maar ze danste gelukkig gewoon door en ze heeft nu geen pijn ofzo). Maar de principal had het blijkbaar erg positief gevonden want er werd gevraagd of we gelijk nog een optreden wilde doen voor de bovenbouw. Dit kon want het volgende optreden begon pas om 11 uur. Dit optreden ging gelukkig iets beter, en vooral het mime-stuk 'the Champion' was enorm krachtig.

Na dit optreden kregen we allemaal een flesje drinken en chips enzo van de school.

Ow wat ook wel leuk is om te vertellen is dat we alleen al met deze 2 optredens ongeveer 1000 leerlingen hebben bereikt.

Toen gingen we naar de Girls school, dit was heel erg leuk want er was een heel groot podium met coulissen (Mirjam kon hier haar hart ophalen:)) en deze hebben we dus ook gebruikt. Bij deze optredens (we deden er hier ook 2) waren er een heel stuk minder meisjes maar het was wel heel goed want na afloop vroegen ze heel veel dingen over King's Kids en Youth Explosion.

's Middags gingen we dus weer naar Bottlebrush. Dit was voor velen heel heftig want toen we er aan kwamen (er is daar een soort pleintje met daarom heen een soort gebouw, dit is op gericht door de kerk waar we hier verblijven, waarin zich o.a. een clinic bevindt. Wel heel armoedig allemaal) zat het hele plein zat bomvol, en het was alleen nog maar de eerste groep. We probeerden eerst alle kinderen een beetje aan een kant te krijgen, zodat we enigszins iets van een podium hadden. Toen dit gelukt was deden we 1 dans, en na deze dans te hebben gedanst ging ik een beetje tussen de kinderen zitten (een hele overwinning opzich want ze zijn echt vies en willen graag je haar voelen enzo maar ze zijn het echt de moeite waard), en toen kwam het meisje van donderdag gelijk op mijn schoot zitten, echt heel schattig en vervolgens nog allemaal andere meisjes kwamen om je heen zitten enzo. Het was echt naar om te zien hoe die kinderen echt bijna vochten voor een arm om hun schouder of voor een omhelsing.

Na de dans werd er een mime stukje gedaan en toen de kinderen naar buiten gingen kregen ze een voedsel zakje.

Toen kwam de 2e groep binnen dit was ook echt een immense groep, er werd weer een dans gedaan en een geimproviseerd mime stukje door Naomi, Mirjam, Hans en Erno over Jona.

Toen mochten we voor de kinderen gaan bidden, maar we moesten zorgen dat ze hun ogen dicht hadden want er bleken niet genoeg voedselzakjes te zijn dus alleen de zwaksten zouden krijgen. Dit was echt wel een schok, vooral voor Simone (de dochter van de pastors die mee was) maar goed, er ging iets mis want iedereen wilde ineens naar buiten echt enorme chaos, gelukkig waren daar de clowns (Skander en Leo) die op een super goede manier ervoor zorgden dat iedereen bleef zitten. Het was echt heel mooi want ik zat met een heel lief meisje achteraan (ze heette Angel) en Skander begon een soort rap achtig iets te doen waarbij alle kinderen hem na moesten zeggen, hij zei: Jesus (JESUS!) Jesus I love you (JESUS I LOVE YOU!) nou enzovoort , maar het meisje bij wie ik zat vroeg aan mij, Who is Jesus? dus ik een beetje uitleggen dat Hij de Zoon van God is en dat Hij naar de wereld kwam enz. en vooral dat Hij heel veel van haar houdt en dat ze altijd met Hem kan praten. Toen vroeg ik aan haar of ze dat wilde, en ze zei van ja, dus ik een gebed voor zeggen en zij zei het na. Het was echt heel mooi.

's Avonds hadden we dus een jeugdavond, dit was leuk er was wat jeugd van de kerk en we hebben gezongen, wij hebben wat dansen gedaan en Jan Bart heeft gesproken.

Vandaag hebben we echt tot nu toe een heerlijk dagje gehad, we ontbeten pas om 9 uur, daarna hadden we vrije tijd waarin iedereen even tijd voor zich zelf kon nemen en toen hadden we al weer lunch. Daarna hebben we in een soort klein winkel centrum flyers uitgedeeld voor morgen avond. Ik zie nu trouwens dat ik al een kwartier boven moet zijn dus ik sluit het af;)

Heel veel liefs!

Yentl

Woensdag 22 Juli & Donderdag 23 Juli, Durban

Hallo lieve mensen,

Gisteren hadden we de reisdag, dus wij moesten er om 5 uur uit om de laatste dingen in te pakken, toen gingen we met z'n allen naar het busstation want we gingen met de bus naar Durban. Maar dat busstation is echt midden in de stad, dus wij stonden daar met een groep blanke mensen met allemaal bagage, kun je nagaan wat voor effect dat had ;). Maar goed in ieder geval is er niks gestolen ofzo maar er liepen de hele tijd mannen om ons heen zo te loeren enzo dus onze evangelist Tim stapte gewoon op 1 van die mannen af en uiteindelijk heeft hij ook nog met hem gebeden. Maargoed we moesten dus met ook nog allemaal anderen mensen in de bus maar het was prima, het was alleen jammer dat er echt te stomme films werden gedraaid (1 of andere film over honden, 1 of andere film over apen die naar de ruimte gingen, star wars the clone wars, superman enz.) maar het was erg gezellig en ik had in Zuid-Afrika eigenlijk alleen nog maar stad gezien en nu zagen we dus wel het gewone land van Zuid-Afrika dus dat was erg leuk.

Rond half 5 kwamen we aan en toen we bij het GNC aankwamen werden we ontzettend warm verwelkomd, met een heerlijke maaltijd die Pastor Eunice (met nog anderen) voor ons had gemaakt en we hadden een douche!! Dus dat was heerlijk. We zitten boven op een berg en er staan veel bomen, waar dus ook apen in zitten, ik wil er graag 1 zien maar dat is jammer genoeg nog niet gebeurd.

De eerste dag in Durban, wij (de meisjes) werden vanmorgen wakker en het leek ons een leuk idee als wij een keer gezegend werden door de jongens met een ontbijt op bed. Dus wij stelden het voor aan de jongens en wonder boven wonder kregen we ze uiteindelijk toch zo ver dat ze het gingen doen. Beetje jammer dat onze slaapruimte (die de jongens nu hebben ingepikt en wij nu in een oud huis moeten slapen, maargoed) eigenlijk dezelfde ruimte is als de eetzaal en alleen gescheiden is door een soort gordijn dus wij konden mee luisteren en we hoorden verschillende dingen zoals; "ik heb al allemaal koekjes", "zullen we er knoflook door heen gooien?". Maar ze hadden het uiteindelijk nog wel prima gedaan.

's Middags gingen we naar Bottle Brush (een sloppenwijk) en ik vond het echt super leuk om daar weer te zijn. Die kinderen zijn gewoon zo lief maar het is ook wel heel apart om daar te zijn want die mensen daar hebben gewoon niks en ze zijn zo blij met elk klein beetje aandacht dat je ze geeft. Yentl had ook zo'n meisje vast die tegen haar zei van: Ik hou van je, je gaat toch niet weg heh? Waarom ga je weg? Echt zo zielig. Ik had ook echt zoiets van het maakt me niet uit hoe vies die kinderen zijn ik ga ze gewoon vasthouden maar het is echt heel erg, ik had een meisje vast die gewoon helemaal een kapotte teen had waar ze mee door het stof liep en al die kinderen lopen op hun blote voetjes in het stof en allemaal glas enz. Ook heel veel kinderen die zelf nog heel jong zijn en aandacht nodig hebben, lopen al rond met een zusje of broertje op hun rug. Op het laatst zag ik een meisje en ze zag er nog heel jong uit, met een kind vast dus ik liep naar haar toe en ze vertelde me dat het meisje 4 maanden oud was en dat het haar dochter was! Ze was zelf nog maar 16! Ik vond het zo erg dus ik hield dat kindje vast en ze had zo'n honger enz, dat was echt het eerste moment dat ik zo ontroerd was, het was zo zielig! We hebben nog een voedselprogramma gedaan, en het was goed om daar te zijn.

Nu lekker douchen met waarschijnlijk een koude douche omdat ik als laatste ben maarja ;).

Oja ik moest ook nog wat goeds vertellen over Jan Bart dus uhm: Jan Bart is wel aardig...

Heel veel liefs,

Christl

keeping you up 2 date: Monday

Heeej
We moesten ook vandaag weer vroeg uit bed., want om 9 uur gingen we naar Jeppe High school, dit is highschool voor meiden alleen.
We gingen daar eeen uitnodiging geven voor dinsdag. We deden dit door 1 dans te doen en een promo praatje door Skander en Stephanie.
Wat een orde daar. Iedereen in uniform in rijtjes zitten.
Daarna gingen we tijdens hun pauze met de meiden kletsen en ze tegelijk uitnodigen. Dit was erg gezellig......

Toen gingen we met ons busje naar de hoogste toren(carlton toren) van Afrika. Hier keken we uit op heel jo'burg. nice....
We gingen we daar voorbeden doen voor afrika, Jo burg en voor de familie Scheurwater.
Ik vond het echt heel gaaf omdat het echt profetisch is. Omdat er dingen uit werden gesproken over JOBURG.
We mochten daarna voor 2 uur shoppen. We gingen met de groep eten bij Mugg & Beans(heaven on earth)!!! Het was echt heel gezellig.
Daarna gingen we terug naar Highway.
Daarna gingen we levensverhalen/getuigenissen delen. Heel gezellig in een klein kamertje bij de kachel...

liefs Lisanne

Zondag......We had an awesome day!!!

De dag begon echt veel te vroeg!! half 7.....
We moesten alles opruimen, omdat ze kinderdienst hadden in onze slaapruimte.
De heart prep was echt tof, Mirjam deelde wat van Gods hart over de kerk waar we verblijven en waar we die ochtend dienst hadden (high way church)
Toen begon de dienst, we deden een mimestuk, Champion. Dit werd goed ontvangen en ook het getuigenis van Ephraim, was zo goed.
De preek ging over" don't take a second look!
Een Nederlandse vrouw in de kerk hebben we verwend met lekkere stroopwafels, waar ze zo naar verlangde!
We werden beloond met een heerlijke cup Cappucino en mochten we heerlijk douchen in een moterzaak van iemand van de kerk, dit was echt een knipoog van God. Foto's maken op de motors was natuurlijk ook niet niets. Oh en om niet te vergeten, de reis in een pick up(jeep), achterrin, zoooooo tof!!

en toen kwam echt het geweldigste deel van de dag.en wat gelijk een persoonlijke getuigenis is voor mij, Samantha

We gingen naar een dienst ergens in een Jo'burg.

We kwamen binnen (Naomi) en we moesten soundchecken, het ging zooo slecht. Ik zag er beetje tegen op.Helemaal toen deze indische mensen gingen vertellen wat ze zelf wel niet speelden. whaaaa
Maar we gingen bidden en gaven alles aan God.
Ondertusssen was de rest van de groep niet gefocust. Zo baden we nog even als groep.
Naomi moest de aanbidding leiden. We begonnen met I will dance en ik (Naomi) merkte een respons van de mensen. IK deelde toen wat over aanbidding. Toen gingen we lekker aanbidden. en men, het was zooo geweldig. Mensen gingen echt aanbidden. Ons team was zo vol passie God aan het aanbidden.
Mirjam en Tamara waren vooraan profetich aan het dansen.
Stephanie begon ineens zoooo mooi profetisch lied te zingen, ze begon alle namen van God uit zingen. Zelf zei ze dat ze gewoon nie het tegen kon houden en ze stond te trillen. God was zoooooo bezig! GENIETEN!!!!
Janbart voelde het goed aan en deelde daarna het een en ander.

Samantha; Ik was aan het begin van de dienst zo chagerijnig, ik had echt geen zin!!!
Maar toen we het eerste regel van No sweeeter name zongen voelden ik zo gigantische heerlijke rust. Ik werd helemaal blij van binnen!
Daarna moest ik dansen. En zoals mijn ouders wel weten, lach ik nooit tjdns dansen. Dat kan ik gewoon nie, want als ik ga lachen dan ga ik me daar op focussen en vergeet ik de pasjes. Maar vandaag rende ik het podium op en begon ik te dansen. Ik merkte dat ik eeen smile op mijn gezicht had. Dat was voor mij zo iets moois dat ik nog blijer werd en ik helemaal los ging. In de dans zat oook veel inprovisatie en normaal maakte ik mij er druk om wat voor leuke pasjes ik zou doen. Maar deze keer maakte ik mij er echt niet druk om. Ik ging gewoon los en deed het echt en alleen voor God.
Niet alleen dat was geweldig, maar de verdere dienst ook.

En zoas Samanta deelde. De dansen waren zo bijzonder. Iedereen was God echt aan het aanbidden. Alsof het een concert voor de Heer was.
Simon gaf zijn getuigens en dat was echt tof.

Daarna deed Leo de preek en gaf een uitnodiging en er kwamen mensen naar voren om vor de eerste keer of opnieuw toe te wijden aan God.Ons team ging bidden en Gods geest werkte duidelijk.
Van 1 iemand weten we dat die bekeerd is, die begon zelf een bekeeringsgebed uit te bidden.
Het was zooo gewedige dienst.
Oh en rob en Ilse speelde mee en dat was ook zo tof!!

Daarna GINGEN we chillen met die mensen. Dat was zoooo leuk, dat we de dienst daarna hebben geskipt. Mensen waren echt bemoedigd. We kregen oook heerlijke hapjes. We deden nog een leuk mime stuk voor de mensen. We konden haast geen afscheid nemen. Maar we deden dat door in de kring te staan en iedereen mocht biddden.
Iedereen was helemaal enthousiast en vol van wat God had gedaan.

Terug in de kerk aten we heerlijke pizza's. TOP DAG!!!!

1 grote zegen , deze dag!

Liefs Samantha, Naomi en Annique

Vrijdag!

Na een vermoeiende reis begon vandaag de 1e echte dag in Zuid-Afrika. We konden
'uitslapen' tot kwart over 8! Na het ontbijt kwamen de kinderen en tieners van de Highway Church, waar wij verblijven. We hebben een dans en mime workshop gegeven. Dit was echt super gaaf. We hebben de kinderen geleerd hoe je emoties en gebeurtenissen kunt uitbeelden door mime en dans. 's Middags deden we een spel met de kinderen, een soort levend risk. Dit was ook erg leuk. 's Avonds aten we kipburgers en friet.
Er was na het eten een dienst over aanbidden. Hierin hebben Ephraim, Patrick en Tamara nog hun aandeel geleverd. Het hebben het mime stuk de Champion gedaan. Lars kon niet mee doen omdat hij hoofdpijn en koorts had. We hebben voor hem gebeden en God heeft hem genezen! Amen!

Groetjes Paul (en Annique)

Zaterdag

Vandaag konden we lekker uitslapen tot 8.15. Na het ontbijt gingen we naar SOWETO, sloppenwijk. Dit was voor iedereen de eerste keer. We kwamen aan en in het gebouw/kerk stonden allerlei mensen, jeugd en kinderen ons op te wachten. Ze stonden in een soort poort te zingen en dansen, waar wij door heen gingen, een mooi onvangst. Wij gingen natuurlijk meedoen daar stonden we dansen met zn alle te dansen en zingen, erg gezellig.
Toen introduceerde wij ons zelf en lieten wij een stukje van ons programma zien.
Lars en Mirjam gaven een getuigenis.
Daarna werden wij in groepen gedeeld, jongens en meisjes bij elkaar en toen gingen er mensen van de plaatselijke bevolking met ons mee. Ieder groepje ging langs huizen om te bidden met mensen. Dit vonden alle team leden echt geweldig om te doen, iedereen was zo open en gastvrij.
Bidden met mensen gaat dan zo gemakkelijk. De meeste gebeden waren voor genezing.
Toen meeten we weer in de kerk Ondertussen waren er allerleigesprekken mt de afrikanen en werd er geknuffeld met alle kinderen.
Nu washet tijd voor de groep Afrikanen(kerkgroep) om hun dansen te laten zien. dit was uiterraard erg goed en swingenend, het toffe was dat hun dansen gemaakt zijn uit gebeurtenissen en verhalen, ooal zie je dat niet zo altijd, vloeit een dans toch uit een verhaal voort. Dit was erg leuk daarna gingen zij ons een dans leren. Men dat was zweten, die Afrikanen kunnen er wat van. Aan het eind gaven Mirjam en Tamara een workshop over profetisch dansen, dit was zoooo bijzonder. Allle kinderen en tieners gingen buigen voor de Koning en maakte daarna een eigen gebaar naaar God to.

We sloten af met gebed en wij kregen van hun een kleine bijbel met een persoonlijke noot, waarvan oa een telefoonnummer, hahahaa....

Terug in de kerk gingen we koken, waar het elektra een paar keer uitviel. Maar we hebben heel lekker gegeten.

Het was een super toffe dag.
Benieuwd naar morgen...
Liefs ons allemaal
(Lars en Naomi)

Veilig aangekomen

Lieve papa's, mama's, broers, zussen, familie en vrienden,

Daar zijn we dan: veilig aangekomen in Johannesburg na een reis van 27 uur. Onze reis begon met een busreis van 2 uur naar Dusseldorf.
Daar aangekomen hadden we allemaal dringende behoefte aan Starbucks, waarom het zeer goed uit kwam dat we goed op tijd waren.
Vanuit Dusseldorf vertrokken we naar Dubai. Tijdens deze vlucht hebben we allemaal goed ons best gedaan om te slapen omdat we s nachts vlogen. Daar aangekomen hadden we 4 uur de tijd om opnieuw naar een Starbucks te zoeken. Gelukkig was er daarna ook nog tijd om onze medereizigers te entertainen op de lopende band,met onze stersaxofonist Lois en onze zangkunsten.
Wij quoten Hans: 'net had ik nog de kleine hoop dat niet iedereen ons vervelend vond nog voor we gingen vliegen, nu is deze hoop vervlogen'.
Deze vlucht hadden we nog relaxtere filmkeuzen en we hebben ons prima vermaakt en zelfs nog wat geslapen.
Aangekomen op Jo'burg stond onze eigen vertrouwde contactpersoon Ad Scheurwater ons op te wachten.

Op dit moment zitten we al in de Highway church waar we verblijven. We hebben een warm welkom gehad van de leiding van de gemeente en de familie Scheurwater en er wordt op dit moment door hen zelfs een heerlijke maaltijd voor ons bereid.
De reis is super verlopen en ook al onze bagage is veilig aangekomen, wat zeker een reden is om God voor te danken. Ook wordt er vanuit het team en ook vanuit hier goed aandacht besteed aan de mensen die vorig jaar de overval hebben meegemaakt, wat door ons allen als zeer plezierig wordt ervaren.

We hebben het als team echt super tof, het is echt genieten. We hebben het super gezellig, we willen er allemaal helemaal voor gaan, we zien uit naar wat God gaat doen en we voelen ons beschermt bij Hem. Een gebedspunt blijft natuurlijk bescherming en andere gebedspunten zijn: goede contacten met de jeugd hier in de gemeente, energie voor het team en volledige ruimte voor God om door ons heen te werken.

Dit was het weer voor nu. Het zou leuk zijn om van jullie reactie te krijgen voor jullie kinderen, broers, zussen, vrienden etc. zodat we deze aan hen door kunnen geven!

Veel liefs en zegen!

Namens het hele team,
Naomi en Tamara